Copiapoa - Living on the Edge
Online Texts

[ home ]   [ Nederlands ]   [ English ]
[ Part I ]   [ Part II ]   [ Part III ]   [ Part IV ]   [ Part V ]   [ Part VI ]  [ Part VII ]   [ Part VIII ]   [ Part IX ]   [ Part X ]
[ Part XI ]   [ Part XII ]   [ Part XIII ]   [ Part XIV ]   [ Part XV ]   [ Part XVI ]   [ Part XVII ]

Succulenta

1970 (09):138-139

Een reis met Friedrich Ritter langs de kustgebieden van Chili en Peru
pt II

A. F. H. BUINING


Verderop vonden we Pyrrhocactus horridus, Trichocereus litoralis, Eulychnia castanea en Neoporteria subgibbosa. Bij het vallen van de avond stak een krachtige zeewind op en het was opvallend hoe koud deze was. Dit bleek ook gedurende de eerste nacht in ons 'hotel': de vrachtruimte van de pickup. Ritter sliep voor in de cabine en mijn vrouw en ik lagen als haringen in een ton uitgestrekt tussen de wand vol met tochtige naden en een stapel van enige enorme reservebanden en onze bagage. Deze eerste nacht viel niet mee, maar geleidelijk aan bleek later, dat de mens aan vele zaken kan wennen. De volgende morgen was het onverwacht guur en koud en we waren echt blij toen de zon haar warme zomerstralen op ons neer zond.

Deze dag bracht ons een groot sortiment aan cactussoorten. In de kustgebergten kwamen veel Trichocereus skottsbergii voor. Over een vlakte zonder speciale weg kwamen we aan zee. Op moeilijk te beklimmen rotsen vonden we de meest zuidelijk voorkomende Copiapoa pendulina. Weer opnieuw landinwaarts vonden we op een speciale berg de zeer wijd verbreide Tephrocactus berteri en voorts de volgende interessante soorten, Trichocereus serenanus, Eulychnia acida, E. castanea, E. breviflora, Pyrrhocactus setosiflorus var. grandiflora, Eriosyce ihotzkyana, Copiapoa coquimbana en Neoporteria litoralis.

Trichocereus litoralis (aan de voorzijde) en Eulychnia castanea in de duinen direct aan zee.
foto: Buining

Trichocereus skottsbergii bij de kust van de Stille Oceaan.
foto: Buining

Speciaal de bloemen en de vruchten van Eulychnia zijn bijzonder interessant. Eerst 's avonds laat kwamen wij aan in de stad La Serena, waar we een zeer eenvoudig hotelletje konden vinden. Met de heer Wagenknecht, een vriend van Ritter aldaar, spraken we af de volgende morgen hem op zijn kantoor te bezoeken. Daar toonde hij ons een door hem gevonden zwaar goudgeel bedoornde onbekende Copiapoa. Hij was zo vriendelijk mij een grote spruit uit de groep mee te geven, die nu gelukkig in mijn kas staat.

Met Ritter trokken we deze dag in een van de vele dalen waarvan de rivieren uit de oostelijk gelegen hooggebergten van de Andes komen. Wij vonden op verschillende afgelegen plaatsen Copiapoa wagenknechtii, Neoporteria nidus, Pyrrhocactus jussieui met de variëteit spinosior, Pyrrhocactus eriosyzoides en heel hoog Eriosyce sandillon. De bergen zijn hier volkomen kaal en in allerlei tinten okergeel gekleurd. Men treft praktisch alleen nog cactussen aan. De kleinere bolvormige kan men alleen maar vinden door vrijwel met de neus over de grond te gaan en tussen de gaten en spleten van de rotsen te zoeken.

(Wordt vervolgd)

All material, except where otherwise credited, is Copyright
  © 2001-2006 Paul Klaassen
 
---------- end of page ----------